You are currently viewing PHUBA S2 – 19

PHUBA S2 – 19

Spread the love

PHUBA S2 – 19

JONSMELY BAWITLUNG

Didiki thusawi avang chuan a hre pha chin chuan ka fapa chu kan zawng vek a ni mai. Kan inhrilh darh zel a, a hmu apiangin Maremi’n a pawm an ti zel mai si. Mang a va ang duh si em! A phone-a kan call lah in switch off a inti zel mai si a, a tih ngaihna tak pawh kan hrelo.

“Maggie, In pa telin police station lamah kan kal mai dawn asin, ilo kal ve duh em?” Lawmpuia’n atih chuan, “Awle ka lokal ve ang,” tiin, resort lama awm tur leh kan in lama kal tur kan in siam a, kan inṭhen ta hlawm a. Car-a kan chuan lai te chuan Nicky-a chu a ngawireng a, keipawhin sawi tur ka hre lo. Hetiang boruak teh hrep hi kan tawn leh ka rin loh lutuk vang pawh a ni mahna.

Report kan ziah luh lai te chuan pôlice lam chuan min hre sa nen min lo buaipui ṭha viau a, a hmuna endik tur in tir nghal in, Nicky-a chu an be luam a, kei erawh ka awmdan avang nge engmah min sawipui lo. “Nicky,” ka tih sap chuan, an ṭawng lai chu rawn chawlin min rawn en vat a, “Nikhit,” ka tih leh rual chuan, “Bawihi, engvangin nge Ani te chuan chutiang,” a ti hman ṭawk, ka kut phar chhuakin, “Mizoramah a awm leh awmloh fiah turin ka tilo che em ni?” ka ti chang fak erawh ka awki vang nge Amah mai nilo, Inspector Dinsanga leh Lawmpuia meuh pawhin min en haw ringawt.

Ka tho vut a, pawnlamah ka chhuak nghal a, tunah hian Umalsawmi ka biak angai a ni. Adhitya tal pawh, anni pahnih hian min pui thei mai in ka ring. Ka phone phawrh in Umalsawmi ka call a, mahse a pick up thei miah lo nia. Phun hlakin Adhitya ka call leh a, a ring ral ve leh dawn emaw ka tih laiin, “Hello,” a rawn tih rualin ka hnuk a ulh tlat nia. “Maggie, bawihi eng nge thleng?” atih chuan, ”Ka fapa a bo, ka u Nikhit-a ka ringhlel a ni.” ka tih chuan, “Eng maw?” a ti hluai a, “Mahse Ani te chu zaninah pawh kan bulah chaw a kil reng alawm, kan lakah pawh a sual lo a, i lakah chutiang a ti thei dawn em ni, kei ai pawhin in in unau zawk daih si a?” atih chuan, “Ka u i hrethiam lo a ni, Nikhit hi a hmaa kan hriat ang kha a ni tawh lo.” ka tih chiam chuan, “Inbeng dai phawt teh, Amah heta a awm reng laiin engtin nge chutiang a tih theih ang?” a ti leh a, “Ka hrelo.” ka ti hmuk chu, “A chhan tal sawi la.” a ti leh a, chupawh ka hrelo tih bawkin ka chhang a.

“Bawihi, i u pawh a awm ve a, i ṭawng kha a hre ve vekin ka ring, chhungkua in kan lo sawi hrim hrim ang, Nikhit pawh ka lo be dawn nia.” atih chuan, “Aih nilo, Nikhit chu keimah ngeiin ka bia ang.” tiin beidawng zetin call chu ka dah nghal a. Zanriah an bulah a kil anih si chuan Kan hmelma satliah mai mai ruk bo tihna a ni thei mai angem? Nge ni a, a remchâng em avanga thil thleng ni zawk ang.

“Bawihi, inbengdai rawh.” ka hnunglam aṭanga rawn ti tu chu en pawh ka en peih lo. “Hmun khatah chiah i rilru ngaihtuahna i dah anih kha, zau takin kan ngaihtuahna te kan hman a ngai a ni. Agency lamah thu ka thawn tawh a, Maremi address te pawh kan hre tawh a, tunah hian kan kal dawn ania.” atih chuan inbengdaih tum takin thawk ka la hak a. Ka ngaihtuah hi fim se ka duh ber.

Hun rei tak ka kiangah a awm lova, nikhaw hrelo a awm san lehnghalin, ka hmuh loh karah kum a liam hial a, ka ngai em em a, pawm a kuah reng ka duh laiin ka taksa chak tawk loh avanga nau awmtu la mai kan, hetiang teh hrep hi kan tawng dawn tih hria ila nau awmtu hi lak ka remti hauh lovang mahse kan hma hun hi tumahin kan hre silova.

“Hmeichhe pangngai tak leh nu fel tak a ni asin. Tu nge tih tir ang le?” ka tih chuan, “Kan hrechhuak vat mai ang, kan fapa pawh kan hmu leh vat dawn alawm, rilru fima i awm angai ania.” Nicky-a chuan tiin ka kut a rawn hum vang vang a. In pakhat hlui ve deuh tawh kawtah kan ding a, kan hnungah Lawmpuia leh Inspector bakah constablê pahnih an rawn ding ve bawk a. Inspector chuan kawngkhar chu a kik karh karh a, pâwnlamah a inkalh miau loh avangin kan ngaichang deuh a, mahse inchunglam chu a reh ṭhiap mai. Inspector Dinsanga chuan kawngkhar a kik leh rual chuan chhunglam aṭang chuan pa la upa lutuk lo tur, mahse a hmela damlo hmel pu zet hian kawngkhar chu a rawn hawnh a. Chutia a kawngkhar kan ding ṭhup chu mak leh hlau tih hriat zet hian min en kual hlawm a, Dinsanga chuan, “Maremi kan rawn zawng a,” atih chuan, chupa bawk chu mak tiin a meng awn awn a ni ringawt.

“Engpawh nise lo lut phawt teh u,” atih chuan kan lut a, “Kei hi Lianmawia, Maremi in zawn mek pasal ka ni a. Eng thilah nge in rawn zawn reng reng a?” atih chuan, Nicky-a zawk chuan lo chhang vatin, “Agency kal tlangin nau awm turin kan inah a awm a, fel pawh kan ti viau a ni. Mahse hei kan rinloh lam daihin kan fapa nen an bo ringawt anih hi.” atih chuan, Lianmawia chuan lu bu nghut nghutin, “A van zialo ve aw, ni li ngawt alo haw tawh lova. A chhan ka hrelo, ka biak dawn in a phone switch off a inti zel mai bawk si a.” a ti chuar chuar a, a hmela pawi ti hmel hi ka hmu ve. Mahse engvang nge lemchanna nia ka hriat tlat le?

In pawh dap sak lovin kan chhuak a, mahse Dinsanga tum alo ni reng reng lo, kan cònstable hruai te chu enthla turin a dah nghal zat a, kan in lamah kan letsan leh ta a, ka rilru hi a bing mup mup a, ka tawt up up ti ila a sual lovang. Rengpuia leh Rsa Mêeting hmangin an zin mek a, puitu ka zawng ruai a, mahse tumah tun dinhmunah hian puitu ka hmulo chu anih hi.

“Maggie, Maremi ruang kha an hmu a,” Nicky-a chhuak rawn haw in a tih chuan, “Ka fapa ve?” tia ka melh khiau chu min enin thawk la hakin, “Ani erawh hmuh ala ni ve lo.” a ti zawi ruih a. “Khawiah nge ruang chu an hmuh?” ka ti leh a, an hmuhna hmun sawiin, ramriah daih an hmu chu mak pawh ka ti viau a ni.

Kan fapa a bo aṭangin ni hnih ngawt a liam tawh a, mahse chanchin engmah kan hre zui lova, pawisa leh thildang engmah an phut heklo. Kan tih theih ang tawk chu kan ti vek chuan ka hria. Engvangin nge? tih hriat ka duh a, sum tam tak an phut anih pawhin ka fapa tan hi chuan bânk pawh ka rawk duh hial ta ve ang.

“Maggie, tlem tal ei rawh, thil i ei ṭha lo mah mah a nia.” Nicky-an atih chuan, “Ka ei chak lo.” tih chauhin ka chhang a, min nawrluih a hreh ve pawh a ni mahna ngawirengin ka bulah a ṭhu a, ka ngaihtuahna hian hnuchhui hna bak a thawk thei rih meuh lo chu a ni. Chanchin thar zawng zawng a luah khata, Mizoram mai nilo India ram pum News luah mektu a ni. Ni e, hun tlemte liam ta mai a, India ram President hnen aṭang meuh a chawimawi dawngtu fapa a bo miau alawm le.

Ka nu leh ka pa te pawh an tum angin an awm theilo a, kan inah an rawn lang deuh zut ṭhin. Ka pa pawhin a ngaihtuah theih chin zawng zawng a ngaihtuah a, mahse ka fapa erawh vana rah an sawi ang mai a ni si a. “Bawihi, Rsa’n a be duh che a,” tia Nicky-an ka phone min pek rual chuan, “A theih chin chu kan bih uluk viau a, min tirh angin Narayanan lam pawh kan endik tawh a, mahse tunah erawh eng hnu thar mah hmuh ala nilo.” atih chuan, “En zui tu tal min dah sak thei angem?” ka ti a, “Tehreng mai, ka ti alawm. Chuan Avasthi pawh ka ngaihven reng ania aw.” atih leh chuan thil eng emaw ka ngaihtuah chhuak thut mai.

Phone kan dah rualin, “Chahbi kha min pe tawh ta che.” ka tih chuan, Nicky-a chu a hawihai viau a. “Ka kalsan dawn che a, ka rawn lam leh ang tia i hnena ka dah kha.” ka tih leh chuan, a hrechhuak ve chauh tih hriat takin, “Ni e,” tiin ka kutah a kai a, kan pindan lamah min kalpui a, chahbi min pek ruala min rawn fawp erawh ka beisei loh lutuk anih vang nge ka dawh tawp ringawt. “I rilru a hah, midang pawh hi an buai vek, kei ngei pawh hian awmdan ka thiam lo, mahse Maggie i thinrimna hi paih chhuak la, hahdam rawh chu ka ti theilo che mahse ngaihtuahna fim hmang turin ka duh che a ni.” tiin nghet zetin min rawn kuah a. Ka sama a chul hliau hliau te chuan hmeichhia ka nihna a kai chhuak a, nu ka nihna aṭangin ka fapa ka ngaihtuahna nen ka hnuk no chhuakin ka mittui a rawn far a. “Maggie ṭap rawh.” atih rual chuan ka ṭap chhuak ta hawk mai.

Ni e, heihi ka mamawh chu a ni reng a ni. ka fapa ka ngai em em a, ka damchhan leh ka hlimchhan a ni a, hetia a chin hrelo a awm ngawt pawh hi ka tan hian a har asin. Midang nu te pawhin an fapa hi rukbo sak ni ve ta se kei ai daih hian an mangangin an chiai ngei ang. Kei detective ṭha ber tia sawi ngam, hmeichhe sehhel tak leh CBI pawhin a chhuan ve em em ṭhin pawh ni mah ila, ka fapa anih chuan ka ngaihtuah a fim theilo a, ṭah hawm hawm na tur ka lo mamawh ve tho anih hi.

Nicky-an min chawi lawp a, khuma min nghah lai te chuan ka zawi ngiai a, ka harh meuh lo a ni. Ka ṭah nasat avang leh ka rilru hah mangang luatah ka chau zo ta anih hi. “Mama, min lo hruai tawh la.” ka fapa in ṭah chhuak, men deuh pura atih chuan, “Ka lokal mek alawm Bawihte min lo nghak hram hram rawh aw.” tiin a awmna lam pan ka tum erawh ka hmaa thil tle zeuh avangin ka ding chawt a, ka hawisawn reilo te chhung chauhin ka fapa chu ka hmu ta miah lo, mangang zeta ka auh lawm lawm lai chuan, “Maggie, Bawihi,” titu avang chuan ka harh chhuak hlawl a, “Mangchhia i nei leh a ni maw?” Nicky-an atih rual chuan lu bu nghatin, “Ka muhil rei viau em?” tiin sana ka bih zui a, darkar hnih lai ka mu ve hman erawh ka lawm takzet a ni.

Thawm a awm lova, a rutu nia insawi la tumah an awm heklo. “Ni li a ni tawh, Nicky, Maremi thihna hmunah khan en ṭha leh teh u. Ka fapa hi a dam emaw a thi pawhin ka hnen rawn thleng ngei se ka duh a ni.” ka tih chuan ka nu a ṭap chhuak hawk a. Midang pawh an in sum thei chuang lo.

Ka phone a rawn ri a, no hlang chauh a ni. Mahse Kïdnäp tu ten engtik lai pawhin min rawn be pawp thei tih hria in rang takin ka pick up a. “Min rawn biak hmasak ber ka ring ania,” rawn ti tu chu Nikhit-a a ni tih ka hailo. “Nikhit Narayanan ka tana chanchin lawmawm han sawi teh?” ka aw a thinrimna lang chhuak erawh ka thunun hman lo a ni. “I fapa chanchin ni ta se?” a rawn tih chuan, ka kut ka hum ruh ṭeuh a, a bo aṭanga ni li naah chauh min lo be pawp a maw? ka ti rilru neuh neuh a.

“In fapa pawisa avânga an ruk chhuah kha ka kutah a awm ti ta ila, ka duh min pe angem?” atih chuan, “Ka tupa te ti ta la,” tiin ka nui lui hak a. Anihna takah chuan ka hnaihah awm se ka kap duh hial ta ve ang. “Nakinah a chin chhuakin kan la inhrilh dawn nia, Chahbi kha min pe la, i fapa ka pe ang che.” atih chuan, ka thaw a chham mai dawnin ka hria. “Ala dam tih sawi rawh.” ka ti leh a, “Um, mahse i rawn tlai anih chuan i fapa nunna hian a tuar ngei ang.” tiin phone a dah a, thlalak pahnih min rawn thawn a, pakhat chu ka fapa muhil bâm a ni a, ka hmuh rualin ka mittui a tla a, lainatna, khawngaihna leh hmangaihna nen ka ṭah vak loh nan ka inthunun hram hram mai chauh a ni.

Pakhat dang leh chu building thlalak a ni. A awmzia tur ka fiah ta kuar mai. Kïdnäp tu chu tupawh nise he building-ah hian a awm tihna. Chuan he Nikhit-a hian chu chu hrechhuakin ka fapa tlan a tum a ni mai thei, mahse heipawh a letling thawk thei bawk. Kïdnäp tu chu Amah hi a ni a, kei min mamawh avangin. Sum tam tak aia a duh hi chahbi hi eng chahbi tak nge anih ang le?

Ka insiam mawlh mawlh laiin Nicky-a a rawn lut a, “Nikhit-a khan eng nge a sawi?” atih chuan ka chhang lo. Min kuai herin, “Maggie, khawngaihin engkim min hrilh rawh.” tia ngenngawl zeta min ngen chuan, “Mizoram police te hi chuan zawn hna chawlhsan tawh rawh se. Tunah hian Mumbai-ah ka kal dawn, CBI lam aṭangin helicopter min rawn hman tir thei a.” ka tih chuan, a hmelah lawmlohna ka hmu nghal, mahse Nikhit-a nen kan inbiak tawp lamah khan nangmah chauhin rawn kal ang che, engkim tibuai suh min ti anih kha.

“Nicky, ka thiltih hi i hriatthiam a ngai a ni. Mahse hei erawh min tih sak rawh.” ka tih chuan, “Um,” tih chauhin min chhang a, “Ka kal aṭanga ni hnih a liam hnuah ka hnu rawh chhui turin ka duh che a ni, Rsa hnenah ka dinhmun ilo sawi dawn nia.” ka tih chuan chik zetin min en a, “Nang chuan silai i hum ve thianglo, Rsa chuan a ṭul anih chuan a phawrh mai ang, tin, Ani i bia anih chuan a rualin Rengpuia leh Sanjay an tel ve nghal ang. Ka sinior te, nangmah ang mai a mi thluak ṭha an ni tih chu kan hriat ve ve kha.” ka tih leh chuan, min kuah a. “Hei aia tam tih theih neih ka van chak si em.” atih chuan, “I theih ang ang i ti alawm, mahse tunah erawh ka chet chhuah a ngai tlat si a.” ka tih chuan, min kuahna phelhin, ka suitcase chu a khai a, ka kutah chelhin min chhuahpui ta nghal a.

Kan chhungte’n min hmuh rualin a chhan min zawt liam liam a, “CBI lamin min pui thei dawn a, ka kal dawn a ni.” ka tih chuan, “Bawiha i kal ve dawnlo em ni?” A nu chuan alo ti ve vat a. Lu thingin, “Aih, an branch chan a ni a, an hnaah ka inrawlh ve thei hleinem, chutih rualin keipawhin ka tih theih ti turin ka kal ve vat ang,” atih chuan, “Ka tupa chu a awmna chin awm hriat a ni tawh reng em?” Nicky-a pa chuan alo ti ve vat a, lu bu nghatin, “A ni ngei em chianna a awm lova, mahse Anih ngei erawh ka beisei a ni, chuvang ania CBI puina ka dil.” ka tih chuan hrethiam takin a lu a bu nghut a, “Ka tupa chu rawn hruai haw ngei ang che.” atih chuan, “Awle, ka pa,” tiin in chu kan chhuahsan ta nghal a.

Ka nu leh pa min ngaihtuahna mitmeng kha ka hmu, chutih rualin min ringtawk tih an awmdanah an tilanga, chu chuan mahni in rintawkna nasa tak min pe a, ka theih tawp chhuahin ka zawng a nga, ka rawn hruai haw ngei ang. Helipad-ah chuan inhawi tawnin Nicky-a nen kan ding dun a, “Engpawh thleng se thi suh ang che.” a tih chuan ka lu ka bu nghauh nghauh a, “Ka hmangaih che a, kan fapa pawh rawn hruai let ngei ang che.” a ti leh a, “Ka lo hruai let ngei ang, tin, heng thil titu te hi ka that vek bawk ang.” tia a mita ka en chuan, “Helam thil ka tihfel velah i hnu kan rawn dawm ang, lungngai lo la, inbiak theihlohna hmuna i awm pawhin i kuta zungbun hnutchhiah tu hi keimah ka ni tih theihnghilh lo la, ka lo nghak reng che a ni tih i hre dawn nia.” tiin min rawn kuah a, min thlah rualin min nghak reng tawh tu helicopter lam pan chuan ka kalsan ta a.

Mumbai ka thleng a, ka awmna chin hrilhin Nikhit-a ka bia a, in dawrna kalpui nghal mai kha a finthlàk ber tawh. Min rawn call a, mahse Nikhit-a ka be hauh lo, “Min ngaidam rawh, khawngaihin min ngaidam rawh.” rawn ti ṭuau tu patling aw chu ka hriat ngai a ni hauh lo. Silai a puak ṭhuai a, “I tan phuba anih kha.” atih rualin, “Eng nge thleng?” ka ti nghal vat a, “Chahbi kha i kutah a awm tih sawi phawt teh,” atih chuan, “Aw awm e, khawiah nge ka fapa?” ka ti nghal zat a. “Ka kut i hlan hunah i fapa chu i hmu thei chauh ang.” a ti erawh, “Narayanan,” ka ti vin nghal ṭhat erawh, “Thinawrh,” a rawn ti hluk a, phone a dah nghal daih chu thinrim tawt zetin ka phun nghal hlak a. Mahse message ka dawn ruala GPS tracking rawn lang ka hmuh rualin rang takin Taxi la in chu hmun chu ka pan ta nghal a.

A hmun ka thlen chuan building ruak chauh ka hmu a, mak ka tiin ka hawikual a, ka silai pawh phawrh mai theihin ka siamrem nghak a, tunah chuan batch ka neih ve tawh miau loh avangin fimkhur taka silai ka hman erawh a ṭul a ni. “I hnunglamah,” Nikhit-a aw ngeiin a rawn tih chuan ka silai chu rang taka phawi in a lama inherin ka tin kawh nghal vat a, mahse a hma ang tho in a nui suk duh chauh a ni.

“Khawiah nge ka fapa?” ka tih chang fak chuan, “Khawiah nge ka chahbi?” a ti ve nghal zat a. “I fapa chu ka pe ang che, mahse dêal min neih pui phawt angai ang.” a ti erawh ka ngaihtuahna a buai ta nuai mai. Inremsiamna awlsam tak a ni dawn lo tih ka hria, tin, aw pawh ila sorkar duh loh zawng thil anih nghat chuan, ka tan thil theih niah ka ngailo. “Chhanna?” a rawn tih hluk chuan, “Silai ka nei a, khati khan min ti hauh suh.” ka tih chuan, “I fapa kawl tu ka ni a, min kap anih chuan engtikah mah i fapa hi i hmu leh tawh ngai lovang.” a tih rual chuan phun hlakin ka silai ka dah thla a, chahbi chu ka ipte aṭang chuan ka phawrh nghal zat a.

Chahbi a lak rual chuan rang taka chet la thutin, a kut aṭang chuan ka pet thla a, kan awmna piahah a tlak rualin, kut hum ruhin kan in sual zui a ni deuh mai. Hnek tuma ka vai rualin ka banah rawn man bêt nghalin, hnai zetin kan inmelh a, “Maggie ât soh suh,” a ti hman chiah, na zetin a hnar bulah chuan ka tauh nghal bur a, min thlah chiang teh e. “A ṭha e, insual phawt ang aw,” tiin a blazer a phelh a, a kut hum ruha a insiamrem chu, a lamah tlanin na zetin a hmai zawnah ka pet leh a, a thlek ruala ka hnek lehnghal chu a tawlh hnung dawr mai. Ka kutthlak a na bawk a, a lu a hai ve chhap in nia ka rin.

A inah khan hnek ka tum tawh a, khata a chet dan kha ka hrereng a, ka hriat Nikhit-a kha a ni tawh lo, insual a thiam hle ang tih ka hriat avanga tunah pawh hian rang taka chet la ka ni reng a ni. “Maggie,” a tih ṭhawt chuan, “Rak vak vak lo khan, ka fapa awmna chu sawi vat rawh.” ka tih chuan, “Chahbi kha min pe la, ka hnaah hian min pui rawh. Ka nu in i fapa chu a awmpui, ka pa pawh a rawn kal dawn.” atih chuan mak ti zetin ka en haw a.

“Maggie min rin ang em em a sual chu ka nilo ania, i fapa kha cheng tam takin ka khul chhuak tih hre phawt la, mahse thil kal sual palhin tikhan ka tum dan ni miah lovin ka that ta anih kha. I fapa erawh ICU-ah a awm a,” a tih chuan a nghawngah ṭham nghalin, “Engvangin nge Nu Tei te an rawn kal dawn?” ka tih chuan, “Rempuia leh Adhitya ruahmanna a ni miau alawm, Mizoram rawn biak hman a ni miau lova. Min thlah teh,” ti zui hlukin, chahbi tla chu a chhar a, a rawn din chhuah rualin, silai mu a rawn ri fua a, Nikhit-a chu a tlu nghal tawp a, inphenna ka zawng nghal vat a, Nikhit-a che miah lo chu enin fimkhur takin alamah ka tawlh hnai a, “Hei, harh teh.” tiin ka sawi a, a awm zawna thisen rawn chhuak ka hmuh rualin, “Nikhit, tho rawh.” ka tih ṭhat chuan rawn thaw hrawkin, “Mai mai chuan,” a ti nghal hluk a, ka thaw huai thei.

“Kal vat ang, snïpër in min rawn kap ania,” tiin kun chungin hmanhmawh zetin kan tlanchhuak a, a car chahbi min pek rualin ka khalh chhuak nghal a. “Maggie, ka tupa ti na duh khawpa min ring hi ka thiamloh a ni.” tiin a nui hawk a, “Ṭawng lo teh, damdawi In kan thleng vat ang.” ka tih chuan, “Ka sawi a ngai alawm,” tiin a khuh kharh kharh a, “Chahbi khan ro pakhat a hawng thei a, mahse eng ro bawm nge tih hriat a nilo, Chu chu hmanlai huna thil thuhruk nia hriat a ni a, High class hovin a ruka an ngaihven ber a ni ang, kal la Amelia Lalrinzuali zawng rawh, Mark-a nu kha, Ani khan engkim a hrilh thei ang che, i fapa chu a him ang. Mahse a awmna chin ka hrilh theilo che, an targêt ber a ni a, i puihna duhin an la zawng leh ang.” tiin a mit a chhing a, “Hei chhing miah suh, kan thleng ania.” tiin ka sawi nawk nawk a, car ka tih din rualin ka kuah chhuak nawk nawk a, min rawn buaipui vatin emergency room-ah an nawr lut nghal a.

Darkar chanve dawn ka nghah hnuin, doctor a rawn chhuak a, “Damlo chu a ṭha tawh e, pôlice câse a ni tlat a, kan hrilh hriat a ngai a ni.” atih chuan, “Margrette Lalengmawii, CBI ka ni e,” ka tih chuan vanneih thlâk takin min lo hre tih hriat takin, “Aw anih chu, station lam,” a ti hman chauh tihin, “Keiman ka lo be mai ang, ka lawm e,” tiin phone ka phawrh a, thla li liam ta maia kan buaina kan chinfel laia Inspector a awm Mukherjee chu ka call nghal a, Thil thlen dan felfai taka sawi in, damdawi in lama kan indah thu ka hrilh a, Doctor pawh chu a ngaih a ṭha ve deuh a ni mahna min kalsan ta a.

Khua a var tawh a, ka pum ri ruk rukah chuan ka ril ṭam zia ka hria. Nikhit-a an rawn nawr chhuak a, cabin-a lama an dah chuan ka lut ve vat a, a harh hun tal nghah a, Pôlice lam an rawn lan hun ka nghak tawp rih a ni. Ka phone a rawn ri a, ka jacket ipte chu ka zen vat a, kan insual lai khan a tla chhuak ang tih hlauin zipper ka zip ve thlap alawm le, Nicky-a call chu pick up vatin, chanchin tlangpui ka hrilh a, min ngaihtuah tih hriat zetin, “Naktukah ka rawn kal ang,” atih chuan, “Khalam kha chinfel vek phawt la, ka nu leh pa te kha chanchin lo hrilh ve la,” ka tih chuan, “Um, Rsa te erawh zanin lamah an rawn thlen ka ring.” atih chuan, “Um ka ṭha ania, Nikhit-a hian kawng min kawhhmuh thei a, ka bawhzui angai a, biak pawh theih lovin ka awm chuan Chaudhary chhungkua ilo chhui dawn nia.” tiin call ka dah nghal a.

Mukherjee tia ka hriat Inspectôr a rawn thlen chuan, in chibai in, ka fapa bo dan leh Adhitya chu ka unaupa anih dan te ka sawi thuak thuak a, thudik chanve hrilhin venhimna ka dil sak a, “Ma’am i hnaah khan i chawl tawh emaw ka ti a,” atih chuan, lu bu nghauh nghauh in, “Chawlh hi ka duh takzet alawm awmi pangngai ang nih a, ka chhungkua enkawl te ka duh ve a,” tiin ka nui hak a, “Misual ho hian ka chawlh an phal silo anih hi,” ka tih leh chuan dik a ti aniang, a lu a bu ve nghut nghut tho.

Nikhit-a harh hun tur hriat anih loh avangin ka kalsan lo theilo a, ka fapa an dahna hmun la min hrilh si lo, a nu Ararti call ka tum a, a theih mai lo nen Paul Basu biak ka tum leh a chupawh a theih chuang lo. “Ka fapa eng dinhmunah pawh ding la i nu hian ka rawn zawng che ania aw, min lo nghak hram hram rawh aw.” tiin ka phun sap a, ka kuta chahbi mawi zet chu ka en a, Delhi lama kal turin ka in ruahman a, Amelia chu hmuh ngei ngei ka ngai a ni.

Delhi ka thleng a, rilrua ruahmanna siam sa nen phone dawrah lutin phone thar leh sim thar ka lei nghal a, Nicky-a ka text nghal zat bawk. Ka fapa ti na tu te hi tupawh nise na taka hliam ve a, khawih ve ngei ka duh. A him tawh a ti a, Nikhit-a khan dawt a sawilo, a sawi angin a awmna chin hrelo a ka awm rih a ngai a ni. Urempuia nen kan inbia a, Nikhit-a thusawi awi turin min ti anih kha.

CBI office ka pan hmasa ber a, heihi ka tih tur hmasa ber nia ka hriat vang a ni. Kan Director-in ka hmel a hmuh rualin a office lamah min hruai nghal a. “Ma’am sawifiah kher a ngai em?” tia ka nui lui chu lu thingin, “Ngailo e, mahse heihi i mamawh ang.” tiin ka batch thar min pe a. “Ka la kawl reng asin,” tia a hlui ka hmuh erawh a nui hawk mai. “I zawng hmu tawh tih min hrilh teh.” atih chuan, “Aih ka hmu lo, mahse ka mi rin tak pakhat in a kawl thu leh min chhui zui thu a sawi a, ka phone anih ringin Mumbai airport-ah khan ka phone pawh ka hnutchhiah daih alawm,” ka tih chuan, “Nang nge nge i ngaihtuah kim ṭhin e. Engpawh nise hetah hian i himlo zual dawn a, puitu i mamawh ka ring a,” atih chuan chhan tumin ka kâ ka ang zuau hman tihah Rengpuia rawn lut ka hmuh chuan nui sakin, “Ka lawm e,” ka ti ta zawk a.

“A pawi ka ti khawp mai, mahse Rsa a chhuah khan ka ngaih a ṭha deuh a, Sanjay-an a zui bawk a.” pawnlama kan awm hnua Rengpuia’n atih chuan, “Nia, engkim sawifiahna hun ka neilo, Delhi-ah in ka nei tawh bawk silova, hotel lama ka kal vat angai in ka hria.” tia ka luaggage leh bag ka khai va va chu enin a nui ve suk tho.

A car-ah chuangin hotel langsar lo takah min dah a, Ani erawh a in lamah a let a. Ka paper leh thildang phawrhin hnu ka chhui a, ka rinhlelh ber Nikhit-a a ni a, mahse Ani hian eng ber nge a buaipui a, ka lam ṭang ang maiin a awm leh tak. Ka U te zâwng zawngin ring turin min ti a ni a, kan chhungkua hmelma hi tu chiah nge ni ta ang? Nge ni a kei hian hmelhma lian tak ka lo nei reng zawk. Ka hun hmalam ka chhui kir a, hmelma tam tak sawi tur chu ka nei ngei ang, chutih rualin kei min umzui ngam tur tumah hriat ka nei tawh hauh silova. Ni e, min umzui ngam tur te chu an thi vek tawh alawm. Tumah an awm tawh lo.

Amelia hmu ang che tiin min chah anih kha, a chhan erawh ka hrelo. Thil hlui tam tak ka enkual a, ka kawngkhar an rawn kik a, room service a rawn tih rual chuan, ka chaw chah ka hrechhuak chiah a ni. Nicky-a nen pawh kan inbe tawh rih lova, Mumbai a thleng tawh ngeiin ka ring a, Nikhit-a te nen engkim an lo buaipui tawh ang, kan fapa erawh kei aiin a hmu hmasa leh dawn anih hi ti rilru in, khawngkhar chu ka hawng a, “awhkanah hian lo dah mai rawh,” tiin hmeichhe lian lemlo tak ding chu kawng ka kian a, a thleng dah ri rek rek chu mak ka tih deuh avangin ka melh reng a, “Ka pi mamawh dang i nei em?” atih chuan mit zim sanin ka melh a, eng emaw thleng tih ka hrethiam nghal mai. “Chaw eikham hian thingpui no eng zat nge i in ve ṭhin?” ka tih chuan, “Keichuan no 2 ka in ṭhin a, mahse ka chhungte chuan min hau ziah,” tiin a lu bu nghat a, “Awle, no 2 chu min lo pe ve mai dawn nia,” ka tih chuan a chhuak a, mahse ka in ring hman lo ka kawngkhar a rawn in tlawh hawng ṭhuai a, ka fork pakhata ka vawm rualin chemte zawka vawm ka tum erawh rang lutuka min rawn rekin ka kâah puanin min rawn hup a, hunrei erawh a hmang lo, ka zawi a, a thim zui mup a.

Conti…

Leave a Reply