You are currently viewing PHUBA S2 – 20

PHUBA S2 – 20

Spread the love

PHUBA S2- 20

JONSMELY BAWITLUNG

Ka luhai zet leh ka pum nuam lo zet ka hriat ruala menchhuah ka tum erawh harsa tak a ni. Ka khuh kharh a, ka mit ka meng riai riai a, pindan pakhat zau vaklo chhuatah ka awm a, he hmun awmdan zet hi chuan Ranveer Malhotra-an min khungna hmun kha min ti hrechhuak rüm rüm mai. Dawhkan pakhat leh chair pakhat zawng a awm a, ka pum nuam lo zet avang chuan luhai zetin ka ding chhuak hram hram a, ka luak te hi a chhuak nghui mai. Dawhkanah chuan mineral bottle pakhat leh eng emaw pack hi a awm a, tui chu a thar a ni tih ka hriat chuan hawngin ka in nghal khawlh khawlh a, thil infun ka hawn rual chuan biscuit pack khat alo awm a, a thar tho anih vanga ei ngam chauh ka ni bawk.

Ka ei zawh hnu chuan ka harh sawng sawng ni maiin ka hria. Chair-ah chuan ṭhu in ka ngaihtuahna ka kawm a, engvangin nge helai hmunah hian hruai ka nih ka la hrelo a, mahse ka pindan chhung aṭang meuh a hruai chhuah ka ni a, Delhi ka lo thlen ruala umzuitu ka nei anih si chuan Mumbai airport-a ka phone hnutchhiah khan awmzia a nei tlem viau a ni ngei ang. Kawngkhar a rawn inhawng a, ka mihring hmuh avang chuan mak tiin ka melh ngawt ngawt ringawt.

“Mak ti viau suh, ṭhu la inbia ang.” atih chuan, “Mark,” ka ti sap ringawt, ni e mak ka ti em a ni, thildangah ka ringhlel ṭhin kha a ni a, mahse min puina te ka ngaihtuah a, mi diktak niin ka hre si a, mahse hei tunah ka rin ang ni miah lovin ka chungah ngei chet a la chu a ni si a.

Dawhkanah chuan ka chahbi chu a rawn dah a, bawm lian vak lo mawi tak pawh a rawn dah bawk a, a ṭawng hun ka lo nghak tawp ringawt. “Engkim hi Nangmah vang vek a ni.” a ti a, ka chhan hma in min rawn melhin, “Ka duh che asin.” a rawn tih chuan sawi tur hrelo in ka en reng ringawt. Ka ngawih reng vang nge, ka biangah a kut pakhata rawn vuanin, a kut lehlam chuan dawhkana ka kut chu a nembeta, “Engtin nge hetiang hian min tih theih, ka duh theih nan che a hun i hman lai zawng khan i rai reng tawh tih ka hriatna min tih nat zia te, ka zawn reng lai che a mi nupui i nih dan te hi engkim, thil engkim hi ka hre vek asin. Nang hian min tih nat man hmu turin ka duh che a, min bumna ngei i fapa hi thah sak hial che ka duh asin,” ti a min nam sawkin, dawhkana a kut pawh a la sawn nghal a.

Ka kut a nemna chu a na ngut ngut thei, mahse engmah ka la sawi chuanglo anih hi. A khawsa zia tam takah chuan min fiam mai mai niin ka hria a, midang nen ka hmuh tlan leh ṭhin avang pawhin hetiang rilru hi a put ka ring ngailo, tin, Ani hian a thinrim hrikthlak nan ka fapa hi a hman ka ring pha hauh lo.

“Maggie nang hian misualah min chhuah ta anih hi.” atih chuan, “Ka laka beiseina nei turin ka siam ngai hauh lo che.” ka tih chuan a nui hawk a, “Ni e, Keimah hian engkim ka lo sawi tlang loh vang leh midang nei anga i lan loh vang mai khan, ka ta ni turah ka lo ngai che a, ka tih sual lian ber erawh mawl takin ka lo duh ve che kha a ni.” a tih vin ṭhawt chuan ka phu ve zuk thei. Hmangaihna avanga hliam nih hi a na a, beiseina te tih chhiat anih ruala beidawnna khura luh la mihring tana thil hlauhawm ber a ni. He mipa hian a hma khan min hrilh nise hetiang tak hian a na biklo tur, a chang chuan eng emaw te chu a sawi ve ṭhin alawm, mahse Nicky-a ka hmangaihna khan Ani laka awmdan tur hi ka lo hmuh kan a ni mahna. Nicky-a chauh ka thinlunga a awm miau avangin, mipa dang rilru tur ka lo dawn tawklo pawh a ni ang, a rilru hi ka hrethiam e ka tih laiin ka fapa ru bo a, thah hial pawi tilo erawh ka ngaidam hauh lo.

“Maggie, vawikhat chiah hun min pe rawh, engkim kalsan la ka hnenah rawn kal rawh,” ka kuta vuana ka hmaa ṭhingṭhi chunga atih chuan ka melh tawp a, ngen ngawl zeta, “Khawngaihin,” a ti leh erawh ka dawhtheihna hian a tlin bik lo a ni e, ka kut chu la sawnin, “Pasal leh fapa ka nei tawh,” ka ti chang fak a, a lu thing ngut ngut a, “A ṭha e,” tia a rawn dinchhuah rualin, “Engkim ka kalsan ang nangnena bul kan ṭan leh chuan tiin ka lo ngaihtuah asin,” atih chuan, “Ka fapa thah sak min tum chung hian maw?” tia ka melhna erawh huatna mitmeng a ni tih a hre tawh ngei ang, “I fapa kha thah ka tum hauh lo,” ti vin ṭhawt in ka khabeah rawn vuanin bangah min nem bët nghal a. “I fapa hruai bo tûra titu kha ka ni tih ka pha lo mai ange, mahse that turin thu ka pe hauh lo.” a ti erawh ka thinrimna ka thunun hman lo na leh rang zetin ka kiü in a bekah ka tauh vak a, min vawnna pawh a thlah chiang kher mai.

Dawhkan sir lehlamah a ding a, a rawn inher rem chiah tihin dawhkan chhanah chuan ka tlawh pawp a, mahse a in ring hle tawh tih hriat takin dawhkan a tawlh dawr a, Ani erawh a sirah dingin min nui suk a. A nui hmel erawh a hlauhawm mah zawk. “Pindan tereuhtê chhunga insual hi i duh a ni maw, a ṭha alawm,” tia a kut hum ruha a din rualin, ka ke chuan na zet zetin ka pet a, a kuthniha alo in dang zel chu na zeta ka bân vai pawp in a kut chu a na ve a ni mahna a thing nawk a, “I hun ve aw,” tia a min rawn hnek ve erawh a che rang bawk a, ka kut leh ke hmangin ka lo in dang ve zel a, mipa insual thiam tak tih hriat takin, a che reng reng a dik thlap a, ka ke min phet sak ruala ka tlu erawh ka rin loh lutukin ka ke rekah rawn man zuiin min pawt nawk a, min hnek tuma a kuttum rawn vai fua chuan ka nat loh ka ring lo, mahse a kuttum leh ka hmai chu insik tirin chhuatah chuan min nawr bët a, “I chhungkua, tupawh an dam ila duh ve anih chuan i tan hna ka nei.” tiin a ding vut a, a chhuak nghal daih chu che lovin ka mu bâm ringawt.

A hna thawk turin min ti a maw? I chhungkua tupawh a ti anih kha, tunah hian tu nge him a, tu te nge himlo ka hre tawh lo a, Nikhit-a damdawi inah a awm a, tin, ka fapa pawh damdawi ina a awm thu a sawi anih kha. Ka pu pawh, ka chhungte zawng zawng ka ngaihtuah kim meuh chuan tu ber nge a target ang. Kan himloh zia ka hriatna chuan engkim a chhui chhuak ti mai ang, Ani kha Mizoramah ngei kan inhmu tawh a ni lawm ni, chuan Lawmpuia, Nicky tupawh a hre vek.

Eng thu tlukna nge ka siam tak ang? “Nicky, ka mamawh takzet che a ni.” ka ti chhuak sap a. Bâng nghêngin darkar khat dawn ṭhu in ka ngaihtuah ka hmang tawh. Ka tawpna kha Rengpuia khan hmu in ka hnu a rawn chhui tawh ngeiin ka ring a, mahse Mark-a lak aṭang hian min rawn la chhuak thei ngei angem ka hrelo. Kawngkhâr a rawn inhawng a, Mark Lalhruaitlunga ngei chu inbual zo hlim tih hriat takin a rawn lut a. He mipa zet hi chu engti zawng pawhin a nalhin a hmelṭha a ni. A hausakna ai mah chuan a landan hian midangte a hip hle dawn tih a chiang, Mipa ngo tak tia sawi tur a ni lova, a pa thlahpawlh vun rawng la chhawm in, a vun uk kharh te chuan a ti lang pa ngawih ngawih a, hmeichhe tam takin an atchilh rawn a ni ngei ang. A sang hle a, feet ruk a tling hialin ka ring, a taksa nalh tak te hian midang a hip hle ang tih ka hailo, keipawh hian Nicky-a ai hian tawng hmasa ila hmeichhe dang te ang tho hian min hip ngei ang, mahse Ka Nicky-a ka hmangaihna hian tu mipa lakah mah inngaihzawnna lam ka ngaihtuah theilo kha ania, tunah la a nupui hial ka ni tawh si a.

“Khati khan ka mi tâng i ni reng dawn em ni?” atih chuan, ka melh zawk a, “I luhlul zia te, i thinchhiat zia te hi chu ka hrechiang tawh viau in ka hria.” atih chuan, “A ni maw?” tiin ka nui lui sak a. “Ka sawi ngai ka sawi dawn tawh lo, mahse ka tan hnathawk la, i hmangaih em em te chu an him a ni mai. I unaupa Nikhit pawh ka kâp thei anih chuan midang kah hi ka tan a harsa hauh lovang,” tiin ka chahbi bawk kha a rawn lek chhuak leh a, dawhkanah chuan a khawng ri kauh kauh a, theih ni ngat se ka pheikhawk tala vawm pawp mai a ni ka duh. “I tan hmeichhia an tam awm tehreng nen, ngati nge kei kher?” ka tih chuan min melh vung vung a. Ni e, a mak tih bak lo sawi tur ka hrelo, ngati nge hmeichhe tam tak nalh leh chhelo tak tak an tam laiin kei kher min duh a, hetianga min tih?

“Ka hre bik lo, ka hmuh hmasak ber nia keimaha danglamna awm ang kha ka tawn ngai loh thil a ni.” tiin a ngawi zui daih a, ka khawngaih letling viau mai. Mahse hnem tur emaw fuih tur pawhin engmah sawi tur ka hrelo, hetiang lam lek phei chu ka hrelo a ni tawp mai. “Kan duh avang ringawtin kan ta a ni thei ngawt hleinem, kan duhthlanna te chu ka ta ṭheuh a ni asin.” ka tih chuan, “Um chu erawh ka pawm alawm, mahse ka hna chu i thawk dawn nge dawnlo.” a ti leh hmuk chu, beidawng zet hian ka melh a. Mi min thah sak rawh, chumi khami chu min chhui sak rawh, tih vel bak a ni dawn lo, chu chu ka hnaa zinga ka thlan pawh a nilo.

Ka ṭhutna aṭang chuan thatchhe zetin ka tho chhuak a, a hmaah dingin, “Duh lo ta ila,” ka tih chuan, a mitko san âk in, “Heihi enteh,” tiin Araati leh Paul te pindan pakhat chhunga mipa pahnih in silai nena an vil.rûn ka hmuh chuan, rüm zet hian ka melh a, a phone screen thai zeuhin, ka fapa ngei mai nurse leh doctor ten an vil lai video chu ka hmu leh a, “Nang hian i ti na anih ngat chuan, ka chan sawm khawp ang che,” ka ti chang fak a, a nui suk ringawt nia. “I U te chhungkua pahnih, i pu, i nu leh i pa bakah Nikhit, an nunna hi ila hlut ve anih ngai chuan ka sawmna che ihe lova i pawm a ngai,” a ti hmuk a, ngawi datin, “I duh chuan i pawmlo thei alawm, Nicky leh kha i agent ṭhiante ho tel khan an vaiin he hmun i chhuahsan hma ngei hian ka that ang. Tichuan i dam zo angem ka lo thlir ang che.” tia a nui sawng chu a phone ka ken chuan ka vawm pawp a, lo bumin bangah chuan a darh nghal chuai a, a mitko san zeuhin, “Chaw ei phawt ang hmiang.” tiin a kut a vai zeuh a, ei tur chi tinreng keng an rawn lut nghal sap sap a.

Dawhkana lenglo an rawn ken avangin dawhkan dang pakhat an zawm a, an la khuh thlap zui. Ei tur tuihnai tak tak chhawpin, ṭhutna tur min siam sakah chuan ka ṭhu a, “Engpawh tawng dawn ila puar hmasak phawt hi a ṭha.” tiin, ei tur rawn kengtu te chuan kan thlengah chuan eng eng emaw an dah a, kan duh leh duhloh pawh ṭawng an thiltih hmangin min zawt a, Mark pawhin engmah a sawi zui tawh lo. A thlenga ei tur awm chu a ei mial mial a, keipawh ka ril a ṭam ve tawh miau avangin ka ei ve a, mahse ngaihtuahna buai tak nei chunga duh ang tawk ei tum erawh a har takzet, ka hmaa ṭhu vang hrim hrim pawh hian ei a har a ni. A hmel leh nihna zawng zawng nen a thiltih hi inrem lo tak a ni, a inremlo ka tih vang ringawtin a tih loh phah dawn lo tih hrechiang bertu ka ni ang lawi a, a sawi ang hian ka chhungte zawng zawng a target vek tawh bawkin ka ring.

Ka thil ei zo ka hawi chhuak min lo en reng ka hmuh rualin a khuh lui kharh a, “Eng thil nge ka tih tur chu?” ka tih chuan, “Avasthi i ru chhuak ang.” a ti erawh mak ti zetin ka en a, A hming vawi tam ka hriat tawh ni mahse eng nge a nih a, eng atana hman tura siam nge tih reng ka hrelo. “Eng nge a nih a?” tia ka zawt chu min melh vung vungin, “I hre ngai miah lo a maw?” atih chuan, “A hming hi chu ka hre tawh, mahse eng nge anih ka hre hauh lo.” ka tih chuan, a ding vut a, a kal chhuak chu ka zui ve mai bawk a, hriat chakna in ka khat miau a ni.

Study room ni awm takah min luhpui a, room pakhat lek mah nise zau tak a ni ringawt. Library pakhat tia lawih a ni hial ang, lehkhabu chi tinreng chu bang zawng zawngah a inrem khat dul a, lehkhabu dahna pawh chhuar eng emaw zat a awm a, hawikualin ka enkual vel a, a pindan nilovin a lehkhabu hi ka awt daih zawk. “I hawikual zawh tawh chuan kha heihi en rawh.” a rawn tih chuan a dawhkan bulah chuan kalin a file min pek chu ka en a, mak ka ti a ni heng zawng zawng hi. “Phuahchawp mai mai a nilo maw, engtin nge sorkar hian hetiang zat a tam sum a thuhruk theih ang?” ka tih chuan, “List a awm a, chu chu Avasthi tiin a hming an vuah bawk, chu list chu i neih a, map i neih bawk chuan he i chahbi eng atana hman tur nge pawh i hriatloh hi i hmang thei chauh ang.” atih chuan, “Engtin nge i chian em em theih?” ka ti a.

“Nikhit-a khan ka nu be turin a ti che em?” atih chuan lu ka bu nghat a, “Ka nu fapa ka ni a, ka hriatloh i ring em ni, mahse ka nu chu i be thei ang, kei aiin a sawifiah thei zawk ngei ang.” atih chuan, “Thawhpui che ka la remti hleinem.” ka ti leh ngat a, a mitko san zeuhin, “Anih chuan ngil takin kal zel a, i hmaah kawngkhar pui ber alo awm ang, mahse ka thutiam erawh ka hlen ve ang.” atih chuan, “Duhthlan tur ka nei chuang lo a ni maw?” ka ti nghat a, “I thlang thei reng alawm,” tiin a nui hawk a, ka nuih erawh a za ve hauh lo.

“A ṭha e, i tan ka thawk ang mahse ka phone min pe phawt la.” ka tih chuan, a ngawi vung vung a, a remti dawnlo emaw ka tih laiin, “A ṭha alawm, mahse i phone hi kan office te nen a inthlun zawm vek tih theihnghilh suh ang che, i ṭawng tur awm ang hrilh i ngai in ka hrelo.” tiin ka phone min rawn pe a, ka switch on rualin missed call ringawt pawh za nga a tling teuh hle a ni.

Nicky-a ka call nghal vat a, a rawn pick up rualin, “Bawihi khawiah nge i awm?” a ti nghal a, a aw aṭang ringawt pawh in a hlauthawng hle tih a hriat. “Ka ṭha, in ṭha em tih ka hre duh,” ka tih chuan, “Um, Nikhit pawh a harhchhuak tawh a, mahse kan fapa erawh,” tiin sawi zawm lovin a ngawi dat a, Mark-a hawisawn nghut chu melhin, “A him turah ngai ang, a him lo anih chuan ka hmaa chhuak tupawh ka zuah dawn silova,” ka ti erawh rúm zetin min lo melh nghal a, “Bawihi, i awmna sawi rawh.” a ti leh erawh, “Hna ka nei a, rei tak ka lo be lo che anih pawhin i hna chauh thawk ang che, ka rawn let leh ang.” tiin call ka dah nghal a, a hma ang bawkin ka switch off leh nghal hmak. Ka thusawi aṭang khan thil tam tak a man dawn tih ka hrethiam a, min rawn hmu ngei ngei ang tih ka chiang tlat a ni.

“Ka nu nena in inbiakna tur hun ka siam sak che a, hun rei tak hmang suh ang che,” tiin a kut a vai zeuh a, hmeichhe pahnih suit dum ha an rawn lut a, “Anni hian an kalpui ang che, finrawl chhuah i tum anih chuan i hriat kha,” a ti a, lu bu nghatin, kan kalsan ta a. Car pakhatin chu in lian zet chu kan chhuahsan a, kan hnungah pakhat dang a tlan leh bawk a, keimah chauh min vêng tura min zui hnem tir lutuk erawh ka nuih a za ru viau mai.

Minute10 dawn kan tlan hnu in, Building pangngai la thar ṭha zet hmaah kan ding a, hmeichhe pahnih te chuan min chhuah puiin Anmahni zui turin pakhat chuan min ti a, A chhûng a elevator lo awmah chuan lut hovin min hruaina lam apiangah chuan ka kal ve zel a. Chawng eng emaw zat kan chhoh hnuin floor pakhatah min luh pui a, chuta kan luh leh chuan pindan zau zet kan lut a, ka hawi kual a in nuam tak a ni tih ka hria. Awmpui ni ngei tur hian min lo dawngsawng vatin, ṭhutna min kawhhmuh a, ka ṭhut rualin hmeichhe pahnih te chu ka sirah an ding a, ka bôdyguard te pawh an ang zawk alawm le.

Amelia hmel ka hmuh rualin, “Nang chu ka hmuh tawh hnu i ni ngat mai,” a rawn ti nui sang a. “Um, in inneih anniversary-ah khan ka rawn kal ve a,” ka tih chuan, “Anih tak chu,” tiin a ti ti zui luam a, “Ka fapa khan min hmuh i duh thu a sawi a, a pawimawh hle anih ka ring a Officer,” atih chuan, ka melh zawk a, hmeichhe fing tak a ni tih ka hriat belh chiah.

Ka chahbi chu phawrhin dawhkanah ka dah a, “100 men chungchang khawngaihin min hrilh ta che.” ka tih chuan, chahbi chu la kang in, “Bella,” tiin a phun sâp a. “Ka tana chhungkua awmchhun a ni asin, Ani kha,” tiin a ṭhianṭha ber Isabella-i chanchin chu a sawi hmasa te te a, “Ani kha boral lo sela heng zawng zawng hi ka hre bik lo ang, tin, ka pasal pawh hi ka pasal a ni hauh lovang,” tiin a nui hak a. Ro thuhruk an zawn dan te, chu hmun hawn theihna chahbi an zawn dan te leh chu hmun aṭanga lunghlu, rangkachak leh thil hlu tam tak an hmuh chhuah dan te a sawi a, engkim sorkar kuta an hlan dan leh sorkar hian engtiangin a kalpui tak tih a hriat tawh lo dan te a sawi bawk a, ngaihnawm ti zetin ka ngaithla a, a hunlaia awm ve min ti chak hial a ni. Tunah chuan Pi Violet-i pawhin mual a liam tawh a, anni lo puitu a ni reng si a.

“Ka fapa hian min zawt ṭhin a, mahse a thinlunga duhâmna ka tuh sak hlau in engmah ka hrilh ngailo, tin, he chahbi hi a hmanna tur min zawt anih chuan ka hre hauh lo. Mahse hei erawh ka hrilh thei che, India President a chawlh tak hnu khan, khang ro te kha sorkar ṭangkai takin a hmang ngeiin ka ring a, mahse thil pahnih awm a awm thei tlat a, chu chu a hma ang bawkin khang rohlu tam tak te kha tu emaw kutah a lut a ni thei, emaw fing vervek takin thuhruk pawh a ni thei, chung zawng zawng chu Prime Minister khan a hre vek ang mahse Ani la, Kan Minister te pahnih boral hnu lawkah khan a boral zui ve ta si a.” tiin a ngawi vang vang a.

Ke pen ri a rawn hnai a, kan hawichhuah rual chuan Amelia-i pasal Jonathan-a a ni. Mark nen an in an zia chu ka sawi tawh kha, a kum upa ve tawh mahse ala hmelṭha reng mai. “Chahbi a awm anih chuan, talâ a awm tihna a ni a, chu erawh i zawn chhuah tur a ni mahna, keini chuan kan hawng zo tawh a, i hun a ni ve tawh e.” Jonathan-an atih chuan ka nui ve ringawt. “Ka nupui duhtak, inleng i nei tih hre miah lovin programme ka lo ruahman a,” atih chuan, ka ding nghal vat a, “Min pui avangin ka lawm lutuk e Ms Amelia,” ka tih chuan, “Ka fapa kha min ven sak ang che, a thil hriat chakna leh a thinlunga duhamna in mung mek te hian kawng diklo ah a hruai mek chu a ni si a.” atih chuan ka melh vawng vawng ringawt. Nu nge nge a fapa danglamna chu hmaih awm miah lovin a hmu tihna a ni, kei hi kidnàp ka ni tih te hi a hre ve hial zawk angem?

Zuitu ka nei ṭha bawk a, a ngai tê bawkin Mark-a Inah bawk kan let a, Inchhung kan luh rual a inchhung chhohna aṭanga Mark rawn chhuk thla chu ka lo en reng a. Kekawr var lam lek lek a ha a, kamis dum a ha thung, a kut pakhatin a kekawr ipte a zen a, lehlamin a sana a melh zeuh bawk a, a che vel leh pian vel te hian 365 days movie-a a changtupa kha min ti hrechhuak.

“Eng nge chanchin?” tia ṭhutna min kawhhmuh zeuh chuan, “Chahbi a awm chuan tala pawh a awm tihna a ni a, chu erawh i zawn chhuah ve tur a ni. I pa zawkin a ti.” ka tih chuan, “Ka pa pawh i bia a maw?” mak ti hmel lek lek hian min en a. “Um, an hre ve ve.” ka tih chuan, “Tichuan?” atih zeuh chuan, “Ka tiam tawh che a, mahse ka chhungte hi pakhat tê mah i khawih na tur a nilo.” ka tih chuan lu bu nghatin, “Ka duhdana engkim a awm phawt chuan hna kan zawh hunah in zalen vek ang, ka tiam che anih chu.” a ti ve a. “Kan inremna atan zanriah kan kil dun leh dawn em ni ang.” atih chuan, hnial ka tum zet a, mahse thil tam tak ka ngaihtuah a, ka aw ta zawk a.

Engvangin nge khawpui pakhatah a hrangin a awm tlat? Keini Mizo te ai maha chhungkua ngai pawimawh an ni a, mahse Ani erawh Amah chauhin a awm chu a ni si a. “Mahni chauha awm chuan a reh ve ṭhin viau ania,” ka ngaihtuahna hria ni awm taka a tih chuan, “Nga ti nge nangmah chauhin i awm a?” ka ti erawh, “Tu nge keimah chauhin ka awm ti.” a ti leh ang lawi a. “Tak takin, ka pa hi Archaelogist a ni a, ka nu designer, keiin kan chhungkaw sumdawnna ka enkawl bawk a, ka pi a boral tawh a, ka kutah engkim a awm si a, ka ni la model a ni a, chutiang chiah chuan a fanu model a ni leh a. Kan hna in ang lo lutuk hlawm avang hian kan intih buai loh nan tihian kan awm hrang mai ania, Mumbai-ah erawh In pui kan nei a, kan cheng ho vek thung. Mumbai-ah chuan inchhungah hna chungchang a sawi theih loh, ka nu in a remti lo a.” tiin Amah chu a nui hawk a, hetia pangngai taka kan inkawm chuan misual tak ni hian ka hrelo, a thusawi avang pawhin kan awm tlan chhan theihnghilh in ka nui ve var var tho, mahse ka nuihna phena thudik hian min la tibuai chauh dawn si a.

“Hna chu chi hrang hrang kan thawk alawm chuvang ringawt a chen ho loh.” ka tih chuan, “Ka nu te i han hmuhna kha In pangngai a nilo ania,” nuihza insum deuh hian a ti a, “Ka nu leh pa Office anih kha,” atih leh chuan ka mit ko san âkin chhan tuma ka kâ ka ang zuau chu ka chip leh hmak. Ka ngaihtuah chiang a, a chhungah khan choka angreng deuh te chu a awm ve a mahse a thawl in a zau huau a, sitting room a awm a, mahse dinning room tur awm ang takngial pawh a awm leh chuang der silova. Chik taka entu tan chuan In pangngai a nilo tih chu a hriat a, mi hausa nun tem pha chin ni mah ila khatiang office kha ka la hmu ngai miau lova.

“Zawhna pakhat.” atih chuan, “Um,” ka ti ringawt a, “Engtin nge Narayanan chhungkua nen hian thisen in zawm ang maiin in khawsak theih?” atih chuan, “Thawnthu sei tak a ni.” ka ti ringawt a, ni e, anni chhungkua nena kan awmdan sawi dawn chuan thawnthu sei tak a ni reng a ni.

Hnathawh dun a duh a, mahse ka tih hmasak ber tur erawh Avasthi neih a ni. Khawi hmunah nge a awm chiang chiah lo mah ila sorkar building pakhatah thuhruk a ni a emaw President office chhunga pindan thuhrukah ni ang. “Khawiah nge a awm i rin?” Ka tih chuan a lu thingin, “Ka hrethiam lo, President a chawlh hnuah khang thil hlu ho kha dah bo vek a ni a, tumahin an ngaihven zui heklo, mahse a hria an awm a, chu mite la tumahin an hrelo. An la dam anih pawhin an upa tawh viau in ka ring,” atih chuan, “I nu khan 100 men tia an sawi hnam hrang hrang te kha lehkha in min pe a, mahse chhui zawm dawn chuan an tam hle in ka ring.” Amelia-i lehkha min pek chu ka phawrh a, en nghal vatin, “Ka bulah chuan engmah a sawi duh lo asin.” tiin pen in a thai keuh keuh a. Hei vang hi a ni maw a nu hmu tur khan min duh em em ni.

“Tunah chuan heng mite zirchian hna hi kan thawh a ngai a ni.” tia lehkha min rawn pek let rualin mak ti zetin ka lo en a, mi 100 aṭangin mi 15 vel lek a thai lova chung zingah chuan Nikhit-a te chhungkaw hming a lang tlat alawm, tin, ICU-ah pu ber a awm bawk a. Hriat tur a awm anih chuan Ani khan a hre ngei ang. Mahse engtin nge ka zawh tak ang?

“Mark, call ka hmang thei angem?” ka tih chuan, min en leh vung vung tawh, “Mark tih ai chuan Hruaitluang tia min koh kha a mawi ka ti daih zawk.” tiin ka phone min lo pe let a. Ka switch On rualin URempuia ka call nghal. A pick up dawn lo emaw ka tih tawh hnuah a rawn pick up ve chauh a, “Maggie, i ṭha em?” atih chuan, “Um, thil pakhat min hrilh rawh.” ka ti nghal vat a, “Sawi rawh,” atih chuan, “Nikhit nge Adhitya?” ka tih chuan a ngawi dat a, “Ka hrelo, mahse Ka pu hian Nikhit kha a ring zawk tlat si a.” atih chuan, ka chhang mai lo. “Ka pu a harh tawh em?” ka ti leh a, “Aih,” tih chauhin min chhang.

“UMsi te nufa bakah i chhungkua an him angai ania aw.” ka tih chuan, “Awle, ruahmanna ka nei alawm.” tiin ka ṭawng leh hma in call a dah daih a, ka u hian eng chen chiah nge hriat a neih ve tih hriat ka duh a, chumi tur erawh chuan Tamil-ah ka kal angai ngei ang. No dang ka dial leh a, “Nicky i ṭha em?” ka tih ruala Mark-a mitmeng danglam zawk kha ka hmuh hmaih lo. “Bawihi, ngaihtuah i na.” a ti hawk a, “Ka ṭha e, kan fapa pawh.” atih chuan, “I hmu ta em ni?” ka ti nghal vat a, “Aih hmu chiah lo, mahse Nikhit-a nu video in min rawn hmuh tir a.” atih chuan, “Um, thil pakhat i tih a ngai,” ka tih leh chuan, “Sawi rawh,” a ti vat a, “Nikhit-a Inah kal la, kawngkhar awmna dinglama Pot Var inhung kha tikeh la, chutah chuan chahbi a awm ang, inchhung luhna tur. In chungah chho la, veilamah pindan pathum in zinga a hmasa ber kha ka pindan a ni chutah chuan lutin ka thawmhnaw bawm kha i hawng dawn nia. Ka thawmhnaw bawm chhung kha uluk takin en la a kilah khan rualremlo i hmu mai ang, chu chu ti keh la, pendrive a awm ang, chu chu i rawn la dawn nia, a rang thei ang bera rawn hmuh che ka tum ang.” ka tih chuan, “Awle, Ka hmangaih che.” a ti a, ka ṭawng leh hma in call a dah nghal a.

Mark hian zawhna a neih ka rin nen engmah min zawt lova mahse a hmela natna ka hmuh erawh ala ngai reng. A tho nulh a, min chhuahsan nghal daih chu ka en vung vung ringawt. Ni e, a natna thlen duh lo mah ila ka tih theih bak a ni tlat si a. A awmlai ngeia ka pasal kha be lui erawh ka nilo, hna kan thawk a, min rinhlelh a buai leh kher ka duhloh avang a awm laia bia ka ni. Kan hna hi tih luihnaa thawk ni mah ila, keimah ngei pawhin hun rei tak ka.lo kawl tawh chahbi hi a hmanna tur ka hre chak zek zek chu anih hi.

Conti…

Leave a Reply